26ژانویه 2023- تحقیقات جدید نشان داده است که برای بسیاری از افراد مبتلا به دیابت، نوع صحیح این بیماری در ابتدا تشخیص داده نمی شود. اما نتایج نشان می‌دهد که یک آزمایش خون ساده می‌تواند با دادن اطلاعات اضافی در مورد نوع دیابت به پزشکان کمک کند تا اطمینان حاصل کنند که همه می‌توانند درمان مناسب را در اسرع وقت آغاز کنند.

تشخیص دیابت در بزرگسالی دشوار است، زیرا بسیاری از علائم دیابت نوع 1 و نوع 2 می‌توانند در این رده ی سنی همپوشانی داشته باشند. تحقیقات جدید در مورد نوع دیابت نشان می دهد که از هر سه بزرگسال برای یک نفر به اشتباه دیابت نوع 2 تشخیص داده می شود، در حالی که واقعاً به دیابت نوع 1 مبتلا می باشد، و از هر 6 فردی که دیابت نوع 1 برای آنها تشخیص داده می شود، یک نفر به طور کلی به نوع دیگری از دیابت مبتلا می باشد.

تشخیص اشتباه دیابت نوع 1 می تواند به این معنا باشد که فرد درمان با انسولین را در زمانی که به آن نیاز ندارد، شروع می کند که ممکن است منجر به مشکلات واقعی در مدیریت قند خون شود؛ و اگر برای یک فرد مبتلا به دیابت نوع 1 به اشتباه دیابت نوع 2 تشخیص داده شود و انسولین برای بیمار تجویز نشود، می تواند عواقبی جدی برای بیمار به همراه داشته باشد. بنابراین تشخیص صحیح نوع دیابت در اسرع وقت بسیار مهم است تا افراد بتوانند حمایت و درمان صحیح را دریافت کنند.

تعدادی آزمایش خون برای کمک به پزشکان در تشخیص نوع دیابت پیشنهاد شده است. یکی از این موارد وجود مولکول‌هایی به نام اتوآنتی‌بادی در خون است. در دیابت نوع 1، سیستم ایمنی به اشتباه سلول های سازنده ی انسولین را در پانکراس هدف قرار داده و از بین می برد، در این زمان اتوآنتی بادی ها توسط سیستم ایمنی ساخته می شوند. سایر انواع دیابت در اثر حمله ایمنی ایجاد نمی شوند، بنابراین آزمایش این اتوآنتی بادی ها بلافاصله پس از تشخیص می تواند به تشخیص دیابت نوع 1 از سایر انواع دیابت کمک کند.

دستورالعمل های اخیر انجمن اروپایی مطالعه دیابت و انجمن دیابت آمریکا توصیه می کنند که آزمایش اتوآنتی بادی باید به عنوان یک روتین برای همه بزرگسالانی که به تازگی دیابت نوع 1 برای آنها تشخیص داده شده است، درخواست شود.

پروفسور آنگوس جونز و تیمش از دانشگاه اکستر می‌خواستند تأثیر آزمایش‌های معمول را در تشخیص نوع صحیح دیابت بررسی کنند.آنها 722 بزرگسال را که در سال گذشته، دیابت نوع 1 برای آنها تشخیص داده شده بود، انتخاب کردند. محققان با استفاده از نمونه خون، وجود اتوآنتی بادی ها را بررسی کردند. این تیم همچنین فاکتورهای دیگری را که می‌توانند به تشخیص دیابت نوع 1 کمک کنند، از جمله 4 علامت اصلی دیابت معروف به 4Ts of type 1  - شامل تکرر ادرار(Toilet)، تشنگی شدید(Thirsty)، خستگی(Tired) و لاغری(Thinner)-، میزان تولید انسولین توسط بدن این افراد و تعداد ژن‌های مرتبط با نوع 1، را اندازه‌گیری کردند.

نتایج آنها نشان داد که یک چهارم از افرادی که در ابتدا به عنوان بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 تشخیص داده شده بودند، اتوآنتی بادی نداشتند. این گروه همچنین ژن های پرخطر دیابت نوع 1 کمتری داشتند و ظرفیت تولید انسولین آنها در دو سال پس از تشخیص به آرامی کاهش یافت. در مقابل، افرادی که قبلاً مبتلا به دیابت نوع 1 تشخیص داده شده بودند و دارای اتوآنتی بادی بودند، کاهش بسیار سریع‌تری در میزان تولید انسولین نشان دادند.

محققان می خواستند بدانند که آیا هشدار دادن به بیمارانی که اتوآنتی بادی منفی بودند و هشدار به پزشکان آنها در مورد احتمال تشخیص اشتباه، می تواند منجر به تغییر درمان برای این افراد شود؟

آنها دریافتند که بیش از یک پنجم (22٪) از افراد اتوآنتی بادی منفی که در ابتدا مبتلا به دیابت نوع 1 تشخیص داده شده بودند، توانستند مصرف انسولین را متوقف کنند و به درمان دیگری روی آورند. در حالی که در گروهی که آزمایش اتوآنتی بادی آنها مثبت بود، تنها 1 درصد انسولین را در دو سال بعد قطع کردند.

محققان گفتند: آزمایش اتوآنتی‌بادی به تنهایی یک عصای جادویی نیست، زیرا ممکن است آزمایش افراد منفی باشد اما همچنان به دیابت نوع 1 مبتلا باشند. اما این یافته‌های تحقیقاتی نشان می‌دهد که آزمایش اتوآنتی‌بادی می‌تواند ابزاری مفید برای تأیید دیابت نوع 1، تایید مواردی با تشخیص کمتر قطعی؛ و نظارت و آزمایشات اضافی در صورت نیاز، باشد.

نتایج این تحقیق، انجام آزمایش اتوآنتی بادی را برای همه بزرگسالانی که در ابتدا دیابت نوع 1 برای آنها تشخیص داده شده است، توصیه می کند تا به کاهش تشخیص‌های اشتباه کمک کند و از سال‌ها درمان نامناسب و مشکلات در مدیریت قند خون، جلوگیری نماید.

منبع:

https://www.diabetes.org.uk/about_us/news/starting-right-diabetes-diagnosis